Prawo w gabinecie

Od nieco ponad roku obowiązuje rozporządzenie Ministra Zdrowia porządkujące sprawy związane z dokumentacją medyczną w różnych gabinetach lekarskich. Co prawda zostało opublikowane jeszcze w 2010 roku, jednak zaczęło obowiązywać od połowy 2011 roku. Rozporządzanie ogłoszone jest w dzienniku ustaw nr 252 poz. 1697 z 2010 roku. Jego treść znajduje się również na naszej stronie internetowej www.e-ginekologia.pl.

Znaczna większość placówek medycznych prowadzi swoją działalność nie stosując podstawowych przepisów prawnych. Aktualne szkolenia BHP ma tylko 9 proc. lekarzy. Natomiast do Państwowej Inspekcji Pracy placówki medyczne wcale nie składają zeznań, choć powinny. Podobnie jest z informacjami do KOBIZE, GIODO, czy rejestrem zakłuć.

Od 1 stycznia 2013 roku zarejestrowanie praktyki lekarskiej będzie możliwe tylko przez internet. Lekarz chcący zarejestrować własną praktykę będzie musiał posiadać podpis elektroniczny. Będzie on potrzebny nie tylko przy rejestracji, ale również przy dokonaniu wpisów, zmian przy wpisach czy ich wykreślaniu z ewidencji.

Odpady segregować trzeba, tylko jak? Wiedza ta jest dla lekarza niezbędna – tym bardziej, że za niewłaściwą segregację grożą lekarzowi wysokie kary pieniężne od 5 tysięcy złotych, nawet do kary pozbawienia wolności. Przypominamy więc najważniejsze zasady segregacji odpadów medycznych, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia.

Zapowiadają się kontrole NFZ dotyczące poprawności wypisanych recept. Wskazuje na to zarządzenie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie kontroli wystawiania i realizacji recept refundowanych (nr 50/2012/DGL). Informuje o tym członek Okręgowej Rady Lekarskiej w Warszawie Maciej Jędrzejewski. Co NFZ sprawdza w receptach?

W 2012 r. lekarz posiadający własny gabinet nie będzie musiał płacić podwójnej zaliczki na podatek dochodowy, tak jak to do tej pory czyniliśmy płacąc 20 grudnia podwójny podatek za listopad i grudzień. Zaliczkę za grudzień będzie można zapłacić do 20 stycznia 2013 roku.

Ministerstwo Zdrowia wraz z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych zamierzają połączyć dwa oddzielne dokumenty niezbędne każdej osobie w jeden. Funkcję znanego od lat dowodu osobistego przejmie Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego. Konsultacje w tej sprawie już niebawem.

Jeśli pacjent, który dostał kserokopię dokumentacji medycznej zażyczy sobie odpisu dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia – musimy mu ją wydać. Zgodnie z ustawą o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta z 6 listopada 2008 r. pacjent ma prawo nie tylko do wglądu do dokumentacji medycznej w siedzibie podmiotu (art. 27 ustawy, ust.1), ale również otrzymania kopii, wyciągów oraz odpisów dokumentacji (ust.2 tego samego artykułu).

Nie wolno żądać od pacjenta przed dokonaniem zabiegu, aby zrezygnował z ewentualnych roszczeń co odszkodowań. Jest to niezgodne z prawem. Ale w tej kwestii praktyka wygląda zupełnie inaczej. Pacjent podpisuje przed zabiegiem informacje, że został pouczony o ewentualnych jego negatywnych skutkach oraz zgody na zabieg, przy jednoczesnym podpisaniu zrzeczenia się roszczeń prawnych w sytuacji powikłań.

Zasadnicza różnica między umową o pracę a umową kontraktową jest taka, że tzw. ”kontrakt” ma formę stosunku zobowiązaniowego, ustalanego przez przepisy prawa cywilnego. Według kodeksu strony mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, pod warunkiem, że jego treść lub cel nie sprzeciwiają się ustawie, nie mają na celu obejścia przepisów ustawy ani nie naruszają zasad współżycia społecznego (patrz art. 3531 k.c.).

Jak długo lekarz odpowiada za błąd medyczny? To zależy od rodzaju odpowiedzialności. W przypadku lekarzy ginekologów umowa jest umową o dzieło. Na jej podstawie pacjent ma prawo ubiegać się o odszkodowanie w przeciągu 2 lat od dnia oddania dzieła, czyli wykonania zabiegu.

Pacjent, aby wyrazić zgodę na dany zabieg musi zostać odpowiednio poinformowany o ryzyku i skutkach proponowanego przez lekarza leczenia. W języku prawniczym taki rodzaj zgody nazywany jest „zgodą uświadomioną", „zgodą poinformowaną" i „zgodą objaśnioną”. Brak prawidłowego poinformowania ze strony lekarza, powoduje, że zgoda pacjenta nie zostanie uznana za ważną.