Postępowanie profilaktyczne w zakażeniach krętkami Borrelia spp. u pacjentek w ciąży
Abstrakt: Niewiele wiadomo na temat możliwych szkodliwych skutków zakażeń krętkami Borrelia spp. w czasie ciąży, ponieważ taki analizy są trudne do przeprowadzenia. W kilku badaniach na modelu zwierzęcym udokumentowano przezłożyskowe przenoszenie Borrelia burgdorferi, dlatego uważano, że może ona powodować zakażenia płodu i potencjalne działanie teratogenne, zwłaszcza biorąc pod uwagę podobieństwa między boreliozą z Lyme a kiłą. Jednakże na podstawie kliku badań klinicznych i sero-epidemiologicznych nie udało się potwierdzić związku przyczynowego pomiędzy zakażeniami Borrelia burgdorferi a konsekwencjami dla ciąży. Ponadto nie zgłoszono przypadków przeniesienia krętków Borrelia spp. wraz z mlekiem matki. Jednakże podejście terapeutyczne u kobiet w ciąży chorych na boreliozę powinno obejmować antybiotykoterapię, w zależności od obrazu klinicznego i czasu ukąszenia przez kleszcza. Skuteczna szczepionka nie jest jeszcze dostępna, a profilaktyka nieswoista zależy w dużej mierze od edukacji społeczeństwa i lekarzy.
Ogólne przekonanie o zagrożeniu wynikającym z racjonalnej farmakoterapii u kobiet w ciąży jest pojęciem błędnym. Choroba może stanowić większe niebezpieczeństwo dla rozwijającego się płodu niż przemyślane leczenie farmakologiczne. Wiedza dotycząca stosowania leków w ciąży nadal nie została dostatecznie usystematyzowana, co utrudnia podejmowanie decyzji lekarzowi oraz kobietom ciężarnym [1].
Współczesna opieka ginekologiczna i endokrynologiczna jest kluczowym elementem zdrowia kobiet na każdym etapie ich życia. Opieka ta obejmuje szeroki zakres usług profilaktycznych, diagnostycznych i terapeutycznych, które muszą być dostosowane do indywidualnych potrzeb i specyfiki różnych okresów życia kobiety. Zmieniające się potrzeby zdrowotne kobiet w różnych okresach życia są ściśle związane z różnorodnymi zmianami hormonalnymi, fizjologicznymi i psychospołecznymi, które wymagają zindywidualizowanego podejścia oraz aktualnej wiedzy medycznej i naukowej.
Z okazji Światowego Dnia Zdrowia Urząd Statystyczny w Warszawie opublikował dane wskazujące na poprawę dostępności do opieki ginekologiczno-położniczej w województwie mazowieckim. W latach 2020–2023 liczba specjalistycznych poradni ginekologiczno-położniczych wzrosła z 775 do 867, co oznacza 12-procentowy wzrost. Jednocześnie zmniejszyła się liczba potencjalnych pacjentek w wieku 15–49 lat przypadająca na jedną poradnię – z 1710 do 1514.
Trastuzumab derukstekan, nowoczesny lek z grupy koniugatów przeciwciało-lek (ADC), daje nowe możliwości terapeutyczne pacjentkom z rakiem piersi. Szczególnie obiecujące wyniki osiągnięto w grupie – określanej jako HER2-low – pacjentek, u których receptor HER2 występuje w niewielkiej ilości. Wprowadzenie tej terapii mogłoby znacząco wydłużyć życie chorych i opóźnić konieczność zastosowania paliatywnej chemioterapii.
Perineoplastyka – cz 1. Perineoplastyka to chirurgiczne zwiększenie wysokości krocza i zmniejszenie jego szerokości. Prawidłowy poród pochwowy może spowodować poszerzenie pochwy poprzez rozciągnięcie jej warstwy mięśniowo-włóknistej (niesłusznie nazywanej powięzią) oraz kompleksu dźwigacza odbytu i mięśni krocza. W konsekwencji poporodowa wiotkość kanału pochwy i przedsionka może powodować zjawisko otwartego sromu i zmniejszać odczuwanie tarcia, zmniejszając tym samym satysfakcję seksualną [1, 2].
Czy bakteryjna waginoza to choroba weneryczna? Z najnowszych badań przeprowadzonych przez Melbourne Sexual Health Center w Monash University w Australii wynika, że przewlekłe zapalenie pochwy, nazywane bakteryjną waginozą, powinno być traktowane jako choroba przenoszona drogą płciową (STI – sexually transmitted infection). To odkrycie może znacząco wpłynąć na sposób leczenia tej powszechnej infekcji i skuteczność antybiotykoterapii.
Mięśniaki macicy to łagodne guzy rozwijające się w macicy, które diagnozuje Się u ponad 60 proc. kobiet w wieku rozrodczym. W wielu przypadkach nie wywołują one żadnych dolegliwości. Jednak u około 30 proc. pacjentek mogą powodować obfite krwawienia miesiączkowe, uczucie dyskomfortu w miednicy mniejszej oraz trudności w zajściu w ciążę [1, 2].
Przerośnięte wargi sromowe mogą zostać zredukowane chirurgicznie w celu uzyskania naturalnego wyglądu tak, aby nie wystawały ponad wargi sromowe większe co również poprawia funkcje w tym obszarze. Zakres cięcia chirurgicznego zależy od oczekiwań pacjentki, ale zdrowy rozsądek chirurga ma tu duże znaczenie. Do uzyskania optymalnego kształtu stosuje się głównie dwie techniki.
Czerniak jest jednym z najczęstszych nowotworów u młodych dorosłych i cechuje się największą dynamiką wzrostu liczby zachorowań w ostatnich dekadach. W Polsce w latach 1980–2010 liczba ta zwiększyła się niemal trzykrotnie [1, 2]. Standaryzowany współczynnik zachorowalności na czerniaka w Polsce wynosi około 6/100 tys., co odpowiadało w 2021 roku ponad 4000 zachorowaniom rocznie (ponad 1800 u mężczyzn i ponad 2200 u kobiet) [3]. Szczególny wzrost liczby nowych przypadków zachorowania na czerniaka obserwowany jest w grupie młodych kobiet w wieku 20–44 lata – około 35 proc. kobiet chorych na czerniaka jest w wieku rozrodczym [1, 2].
