Cennik umieszczony w widocznym miejscu w poczekalni, szczegółowa informacja przekazana pacjentowi o przebiegu leczenia wraz z podaniem kosztów, starannie prowadzona dokumentacja medyczna – to podstawowe obowiązki lekarza, aby pacjent nie miał powodów proceduralnych do wystąpienia z roszczeniem.
{sms-dostep g2}
Zgodnie z przepisami ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty lekarz ma przede wszystkim obowiązek rozpoznać i leczyć chorobę z należytą starannością oraz zgodnie z zasadami etyki. Pacjent ma zaś prawo do pełnej i podanej w sposób przystępny informacji o stanie zdrowia, rodzaju leczenia, jak również o wynikach tego leczenia. Ponieważ pacjentki niekiedy leczą się prywatnie, zatem powinny również znać przynajmniej szacunkowy koszt leczenia i mieć dostęp do cennika usług.
Dlatego jednym z obowiązków przychodni jest udostępnienie pacjentowi cennika. Najlepiej, aby był on umieszczony w widocznym miejscu. Spraw kierowanych do sądu przez pacjentów niezadowolonych z leczenia jest coraz więcej. Należy bowiem pamiętać, że świadomość ich praw wzrasta. Co więcej – ponieważ w pewnej części przypadków pacjenci sami płacą za swoje leczenie, to tym bardziej chcą odzyskać utracone pieniądze. Gdy zabieg zostanie przeprowadzony niezgodnie z zasadami sztuki medycznej, lekarz może ponieść odpowiedzialność karną (gdy narażone jest zdrowie lub życie pacjenta), cywilną (z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania – nawet jeżeli nie sporządzono umowy na piśmie), a także zawodową. Najczęstsze popełniane błędy polegają na niewłaściwej diagnozie lub błędnym leczeniu.
Roszczenia pacjentów
W postępowaniu przed sądem cywilnym pacjenci zazwyczaj dochodzą roszczeń odszkodowawczych związanych np. z kosztami dalszego czy też powtórnego leczenia, kosztami lekarstw czy stosowania specjalnej diety. Są też roszczenia o zadośćuczynienie za krzywdę, ból oraz cierpienie związane z niewłaściwym leczeniem. Zadośćuczynienie jest przyznawane za szkodę niemajątkową i stanowi majątkową formę rekompensaty za taki uszczerbek. Jeżeli w wyniku błędów w leczeniu pacjent utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły możliwości powodzenia na przyszłość, może żądać od lekarza odpowiedniej renty.
Jak zabezpieczyć się przed roszczeniami pacjentów? Przede wszystkim należy bardzo dokładnie prowadzić dokumentację medyczną pacjenta. Pacjent powinien zostać dobrze poinformowany o przebiegu leczenia. Jeżeli można zastosować różne metody leczenia, należy każdą z nich opisać pacjentowi i to on powinien dokonać wyboru, wiedząc o możliwych powikłaniach i konieczności dalszych wizyt, a także o kosztach całości leczenia. Warto też pamiętać, że trudne i skomplikowane przypadki lepiej skierować do specjalisty. Inaczej można zostać posądzonym np. o niedbalstwo (wykonanie zabiegu bez odpowiedniej specjalizacji).
Gdy pacjent zgłosi roszczenia Jeżeli pacjent zgłosi swoje roszczenia związane z leczeniem, domagając się odszkodowania lub zadośćuczynienia, możemy mu wskazać numer naszej polisy odpowiedzialności cywilnej i poinformować o możliwości zgłoszenia roszczenia ubezpieczycielowi lub też samemu przekazać sprawę do towarzystwa ubezpieczeniowego, które przystąpi do procedury likwidacji szkody. Jeżeli rzeczywiście doszło do błędu w leczeniu, warto próbować podpisać z pacjentem ugodę. Długotrwały proces może okazać się bardzo kosztowny i wyczerpujący, a ewentualna informacja prasowa o toczącym się postępowaniu może zachwiać zaufaniem pacjentów do gabinetu.
Podstawa prawna
1. Do obowiązków lekarzy oraz personelu medycznego należy podjęcie takiego sposobu postępowania (leczenia), które gwarantować powinno, przy zachowaniu aktualnego stanu wiedzy i zasad staranności, przewidywalny efekt w postaci wyleczenia, a przede wszystkim nie narażenie pacjentów na pogorszenie stanu zdrowia.
2. Podstawową funkcją zadośćuczynienia jest funkcja kompensacyjna, co oznacza, iż przyznana poszkodowanemu pacjentowi kwota powinna stanowić realną wartość ekonomiczną w odniesieniu do doznanej krzywdy. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 29 września 2005 r. I ACa 510/05
radca prawny
Katarzyna Przyborowska,
www.przyborowska.eu
