Od początku bieżącego roku kontrolerzy z Sanepidu mogą poprosić kierownika lub właściciela przychodni o okazanie raportu z kontroli wewnętrznej. Raport z kontroli powinien powstawać co pół roku. Nie jest skomplikowany, a wzór protokołu z takiego raportu drukujemy obok.
{sms-dostep g2}
Tak naprawdę wystarczy odbić na ksero tabelki, które znajdują się na dalszych stronach i co pół roku je wypełniać. Wypełnionego protokołu nie trzeba nigdzie wysyłać. Wystarczy dołączyć go do dokumentacji sanitarnej placówki.
Pierwsze raporty już w styczniu
Pierwsze raporty z kontroli wewnętrznych powinny były powstać do 1 stycznia tego roku. Jednak niewielu lekarzy o konieczności tworzenia raportów wiedziało. Teraz trzeba jaknajszybciej uzupełnić braki. Tym bardziej, że raport powinien powstawać co pół roku, zatem do końca czerwca 2012 roku powinniśmy sporządzić już drugi raport. Konieczność sporządzania raportów wynika z artykułów 11 i 12 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U.08.234.1570, z późn. zm.).
Wprawdzie ustawa obowiązuje już kilka lat, ale obowiązek pisania tych raportów pojawił się dopiero w 2012 roku, po opublikowaniu w 2010 roku stosownego rozporządzenia (Dz.U.10. Nr 100, poz.646). Rozporządzenie dopuszczało dwuletnią zwłokę.Za sporządzenie raportu odpowiedzialny jest kierownik podmiotu leczniczego (dawniej ZOZ-u) lub lekarz, który jest właścicielem praktyki zawodowej.
Co powinno się znaleźć w raporcie?
Zakres kontroli wewnętrznej obejmuje kilka punktów. Niektóre dotyczą świadczeń udzielanych w szpitalach, gdzie ryzyko epidemiologiczne jest dużo większe, niż w gabinetach lekarskich. Szpitalny raport ma ocenić ryzyko i monitorować czynniki występowania zakażeń związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych. W raporcie muszą się znaleźć opisy procedur zapobiegania zakażeniom i chorobom zakaźnym związanym z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, w tym procedury dekontaminacji oraz informacje o stosowaniu środków ochrony indywidualnej i zbiorowej, wykonywania badań laboratoryjnych, analizę lokalnej sytuacji epidemiologicznej i profilaktykę i terapię antybiotykową.
Nieco mniej skomplikowany jest raport dotyczący gabinetów ambulatoryjnych. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, raport ten obejmuje: okresową analizę procedur stosowanych w celu zapobieżenia szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, a także weryfikację tych procedur, dokumentowanie realizacji wymagań określonych tymi procedurami. Kontrolę wewnętrzną może wykonywać osoba wyznaczona przez kierownika zakładu opieki zdrowotnej lub sam kierownik czy właściciel praktyki. Kontrola wewnętrzna powinna być przeprowadzana w miejscach udzielania świadczeń zdrowotnych, w dniach i godzinach pracy.
Jak często kontrolować?
Rozporządzenie określa, że kontrolę wewnętrzną należy przeprowadzać okresowo, jednak nie rzadziej, niż co 6 miesięcy. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości powtórna kontrola powinna się odbyć w terminie do 3 miesięcy od dnia przekazania raportu dokumentującego wyniki i wnioski z kontroli. Protokół z kontroli powinien być przechowywany wraz z dokumentami placówki zdrowotnej przez okres nie krótszy niż 10 lat od dnia zakończenia kontroli wewnętrznej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, Państwowa Inspekcja Sanitarna (PIS) może zażądać okazania raportów z przeprowadzonych kontroli wewnętrznych.
Cel przeprowadzania kontroli
Kontrola wewnętrzna ma monitorować stan sanitarny i sytuację epidemiologiczną w danej jednostce. Zdaniem ministerstwa zdrowia nadzór spowoduje zwiększenie bezpieczeństwa oraz zdrowia publicznego dzięki profilaktyce oraz szybkiemu podejmowaniu właściwych działań w przypadku wystąpienia ewentualnych zagrożeń.
Ma się przyczynić do poprawy jakości prowadzonych kontroli wewnętrznych w zakresie realizacji działań zapobiegających szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych oraz unifikacji tych działań przez wprowadzenie jednolitych kryteriów ich przeprowadzania. Nadzór Państwowej Inspekcji Sanitarnej nad zakażeniami rozumiany jest jako zewnętrzna kontrola potwierdzająca, bądź nie, prawidłowość wykonywanych zadań w ramach kontroli wewnętrznej placówki służby zdrowia – mówi Małgorzata Czerniawska-Ankiersztejn, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Warszawie. - Procedury obowiązujące w danej jednostce, muszą być udokumentowane. Nadrzędna zasada, to: brak dokumentacji = procedura niezrealizowana. (PS)
